Heb jij de touwtjes in handen?

Ouders denken vaak dat ze de baas zijn. Maar is dat wel zo? Wie heeft werkelijk de touwtjes in handen? Jij, je kind, of wellicht je onderbewuste?

Heb je wel eens meegemaakt dat een dierbare in coma lag? We hopen het natuurlijk niet. Ook als het niet geval is, weten we allemaal hoe belangrijk het is om te blijven praten tegen iemand die in coma ligt. We zien het in films, horen het van anderen en onderzoek toont het aan. Ook al lijkt de persoon in coma er bewust helemaal niets van mee te krijgen, op onbewust niveau gebeurt er schijnbaar enorm veel.

Start bewust opvoeden al in de buik?

Uit onderzoek blijkt dat in de eerste duizend dagen van het leven van een kind de meeste ontwikkeling plaatsvindt. Op fysiek, mentaal, maar ook op sociaal en emotioneel vlak. Weet je dat de telling van die 1000 dagen start vanaf de eerste maand van de zwangerschap! Als ze dus nog een kleine cashewnoot zijn en er van regulier bewustzijn nog geen enkele sprake is.

De commercie speelt daar gretig op in. Zo hoorden we laatst, tot onze verbazing, dat er een muzikale vaginale speaker bestond, ook wel de babypod genoemd. Het apparaatje breng je in als een tampon, je zet een lekker muziekje op en tadaa de spraakontwikkeling van je kind zal later als een razende gaan...

De onderschatting van het onderbewuste

Veel mensen zijn zich dus bewust van het onderbewuste van iemand in coma en van baby’s, maar bij ons eigen onderbewustzijn staan we weinig stil.

Maar vraag jij je nooit af waarom je bij bepaald gedrag van je kind uit je slof schiet? Terwijl je achteraf rationeel eigenlijk niet begrijpt waarom je je er zo druk om hebt gemaakt? (zie Caroline haar blog 'waarom tot 10 tellen zo belangrijk is' op mamsatwork.nl)

Of

Waarom jouw gedrag meer en meer op dat van je ouders gaat lijken. Juist dat gedrag, waarvan je vroeger zei dat je zo nooooooit wilde worden?

Of

Waarom het je niet lukt om bijvoorbeeld je eigen perfectionisme los te laten, terwijl je er zo naarstig naar verlangt (zie het blog 'het gereedschap perfectionisme')

De 95-5 regel van je onderbewuste

Je raadt het al: de verklaring ligt in ons onderbewuste. Wist je dat 95% van al het menselijk gedrag onbewust is? Onderzoekers toonden aan dat slechts een schrikbarende 5% bewust gedrag is. Het merendeel van de tijd leef je dus op de automatische piloot.

En wij met zijn allen maar denken dat we weloverwogen beslissingen nemen en controle hebben over veel zaken. Gefopt! Ja, want dat is wat je brein doet. Na het nemen van een beslissing door je onbewuste brein, wordt een signaaltje naar je bewuste brein gestuurd. Dat gaat vervolgens argumenten bedenken waardoor het lijkt alsof je rationeel een beslissing hebt genomen. Feitelijk is dat dus niet zo.

Nu je dit weet is het toch plots niet meer zo gek dat je op je ouders gaat lijken ondanks dat je dat niet wilt. Of dat je na een gesprek denkt “Jeetje, waarom heb ik dat nou gezegd? Zo bedoelde ik het helemaal niet!”

We zullen geen pleidooi houden om je volledig bewust te worden van je gedrag. Volgens ons is dat vreselijk vermoeiend en bovendien helemaal niet efficiënt. Die ingebouwde automatische piloot heeft immers ook zijn voordelen. Want stel dat iedereen heel bewust zou schakelen tijdens het autorijden, dan zouden er waarschijnlijk heel wat meer ongelukken zijn. Meer aandacht bij het schakelen, is immers minder aandacht op de weg.

Actiesignalen

Maar zo nu en dan wat meer stil staan bij die 95% kan geen kwaad. Zeker niet als je je verdrietig, gefrustreerd of gestrest voelt.

In onze maatschappij worden deze emoties vaak als negatief bestempeld. Wij zien het eerder als actiesignalen. Zoals ze in het Engels zeggen emotions are energy in motion.

Kijk eens wat vaker in de spiegel van je kind

Zo stelt ook Dr. Shefaly Tsabary:

“Our childrens problematic behavior originates from a different place than is commonly thought. The majority originates from a lack of awareness of the dynamics our children are triggering in us from our own past.” 

Wij denken overigens niet dat het altijd met je verleden te maken heeft. Als wij ons irriteren aan specifiek gedrag van onze kinderen, realiseren we ons maar al te vaak dat dit juist het gedrag is waarvan we weten of bang zijn dat we het ook vertonen. Maar tja, dat is natuurlijk geen leuke confrontatie, dus projecteren velen het liever op de ander.

Wil jij bewust opvoeden?

Die wetenschap brengt je in de fase van ‘bewust onbekwaam’.

onbewust onbekwaam

 

En om eerlijk te zijn: dat is nou eenmaal niet de leukste fase van het groeiproces. Of beter gezegd: wij vinden het de meest frustrerende. Weten dat je iets niet kan, maar het nog niet kunnen. Het is echter wel de meest stimulerende fase, als je verlangen om te groeien groot genoeg is, natuurlijk.

Een duwtje in de goede richting nodig?

In ons blog '5 inzichten voor een fantastisch gezin' geven we je belangrijke inzichten om jezelf bewuster te maken en daadwerkelijk een gelukkiger leven te leiden.

Welke bewuste keuze maak jij?