Hoeveel invloed heb je als opvoeder?

Hoe benut je jouw invloed op het potentieel van jouw kind optimaal? Ontdek wat kastelen daarin betekenen, zelfs als je kind niet van ridders houdt.

Stel je eens voor...

...dat je een heel groot kasteel bent met lange gangen en 1000 kamers. Iedere kamer in het kasteel is perfect en bezit een speciaal geschenk. Iedere kamer vertegenwoordigt een bepaald aspect van jezelf en vormt een geïntegreerd deel van het complete, perfecte kasteel.
Als kind onderzocht je iedere centimeter van je kasteel zonder schaamte of oordeel. Zonder angst doorzocht je iedere kamer om haar juwelen te ontdekken en het mysterie ervan te doorgronden. Met liefde betrad je iedere ruimte. Of het nu een toilet, slaapkamer, badkamer of een kelder was. Iedere kamer was uniek. Je kasteel was vol licht, liefde en verwondering.

Op een dag...

...kwam er iemand naar jouw kasteel en vertelde je dat één van je kamers niet goed was, dat die toch zeker niet in jouw kasteel thuis hoorde. Als je een perfect kasteel wilde hebben, kon je volgens die persoon deze kamer maar beter afsluiten.
Omdat je liefde zocht en geaccepteerd wilde worden, sloot je snel de kamer af.

De tijd verstreek en er kwamen steeds meer mensen naar je kasteel. Zij gaven allemaal een mening over de diverse kamers. Ze lieten weten welke zij wel leuk vonden en welke niet. En langzaam maar zeker sloot je de ene naar de andere deur af. Je prachtige kamers werden afgesloten, het licht scheen niet langer naar binnen en zij verdwenen in het donker.

Deuren dicht doen...

Vanaf die tijd sloot je steeds meer deuren, om verscheidene redenen. Je sloot deuren omdat je bang was, of omdat je dacht dat de kamers te overdadig waren. Je sloot de deur naar de kamers die te conservatief waren. En je sloot deuren omdat één van jouw kamers in andere kastelen niet voorkwam.

Je religieuze leiders vertelden je dat je niet langer in bepaalde kamers mocht verblijven, dus deed je weer een deur dicht. Iedere deur die toegang gaf tot iets dat niet aan de maatstaven van de maatschappij of aan je eigen ideaal voldeed, ging dicht. De dagen waarin je kasteel eindeloos scheen en je toekomst opwindend en helder, waren voorbij.
Je hield niet langer van iedere kamer met dezelfde liefde en bewondering. Kamers waar je eens trots op was, wilde je nu liever laten verdwijnen. Je probeerde manieren te verzinnen om deze kamers kwijt te raken, maar ze maakten deel uit van je kasteel.

Nadat je de deur gesloten had naar verscheidene kamers die je niet leuk vond, verstreek de tijd, en op een dag vergat je gewoon dat die kamers er waren. In het begin realiseerde je je niet wat je aan het doen was toen je de kamers afsloot. Het werd langzamerhand een gewoonte.

Luisteren naar anderen.

Omdat iedereen je verschillende boodschappen gaf over hoe een prachtig kasteel eruit zou moeten zien, werd het gemakkelijker naar hen te luisteren dan te vertrouwen op je eigen innerlijke stem: de stem die het complete kasteel lief had. Door die kamers af te sluiten, begon je je veilig te voelen. Al snel bemerkte je dat je nog slechts een paar kleine kamertjes bewoonde. Je had geleerd hoe je het leven kon wegsluiten, en je voelde je daarbij op je gemak.

Velen van ons hadden zoveel kamers afgesloten, dat ze zelfs vergaten dat ze ooit een kasteel waren geweest. Ze namen aan dat ze slechts een klein huisje waren met twee slaapkamers en achterstallig onderhoud.

Stel je nu eens voor dat je kasteel de plek is waar je alles van jezelf laat wonen, zowel het goede als het slechte, en dat ieder aspect dat op deze planeet bestaat in jouw woont. Één van je kamer is liefde, één is moed, één is elegantie, en een andere is genade. Er zijn eindeloos veel kamers. Creativiteit, vrouwelijkheid, mannelijkheid, eerlijkheid, integriteit, gezondheid, frigiditeit, assertiviteit, sensualiteit, kracht, verlegenheid, haat, hebzucht, luiheid, arrogantie, ziekte en kwaad zijn kamers in jouw kasteel.
Iedere kamer is een essentieel onderdeel van het geheel en iedere kamer heeft een tegenpool ergens in jouw kasteel.

Gelukkig zijn we alleen tevreden wanneer we dat verwezenlijken waartoe wij in staat zijn. Het feit dat we niet tevreden zijn met onszelf, zet ons ertoe aan de verloren kamers van ons kasteel te bezoeken. Wij kunnen onze uniciteit alleen vinden wanneer wij alle deuren van de kamers in ons kasteel openen.

Debbie Ford 1999

 

Hoe staat het met het kasteel van jouw kind?

Sluit jij, bewust of onbewust, kamers in zijn kasteel?

Alle ouders vinden het belangrijk, dat hun kind zichzelf kan zijn.
Ons gedrag laat echter vaak iets anders zien:

  • Elke keer als we ons droomkind verwarren met ons realiteitskind.
  • Elke keer als we zeggen, dat ons kind zo druk/drammerig/besluiteloos/... is.
  • Elke keer als we het gevoel van ons kind niet erkennen: 'Nee joh, dat is helemaal niet spannend dat durf je best.' Of: 'Hup niet zeuren, oma gewoon een dikke knuffel geven.'
  • Elke keer als we ons kind spiegelen aan de maatschappelijk norm: 'Je bent al 4 jaar dus dat moet je nu wel alleen kunnen.' Of: 'Alle meisjes houden van rokjes en jij wil alleen maar broeken aan!'
  • Elke keer, dat jij jouw communicatiestijl projecteert op die van je kind (zie de tweede sleutel in onze gratis videoserie: De 3 sleutels tot een luisterend kind, zonder je geduld te verliezen).

Sta eens bewust stil wat jouw opmerkingen en gedrag voor uitwerking (kunnen) hebben. Ondanks al je goede bedoelingen, constateer je waarschijnlijk dat je onbewust kamers van je kind sluit.

Hopelijk staat de deur nog op een kier en kun je ze samen met je kind snel weer open zetten.

Tot slot.

Als je ons al even volgt, weet je hoe belangrijk wij het vinden dat je je kinderen voorleeft. Ze leren immers meer van wat je doet dan van wat je zegt. Dus hoe ziet jouw kasteel er momenteel uit?   Hoeveel kamers heb jij nog open? Of is het kasteel in realiteit een 3-kamer-appartement geworden? In onze training ‘einde aan de amateur-ouder’ leren we je hoe je de kamers weer opent.

Veel plezier!