4 manieren om met ruzie om te gaan

Ruzie tussen broers en zussen: om gek van te worden! Hoe ga je daar als opvoeder goed mee om en houd je het leuk (voor jezelf)?


“Die is van mijjjjjjjjjj!”

“Mam, hij slaat me!”

“Ik was er eerst mee aan het spelen!”

Als je meer dan één kind hebt, zijn het uitspraken die je vast regelmatig hoort.

Hoe ga jij om met het geruzie?

Hoe kun jij zorgen dat het je minder irriteert?
Het is immers makkelijker om je eigen reactie aan te passen dan het gedrag van je kinderen.

1. Weet het ‘waarom’ van de ruzie.

Als je weet waarom iets gebeurt, is het vaak veel makkelijker te accepteren.
Er zijn diverse redenen voor het onderling geruzie, zoals: territorium verdedigen, verveling, een gevoel van macht willen hebben, afreageren, et cetera. Maar in essentie is het een gevecht om jouw aandacht.

Waarschijnlijk doet je kind dat niet bewust, want de oorsprong ligt bij de geboorte van je tweede kind. Je eerste kind kreeg van jou en je partner alle aandacht. Hij/zij was de held in huis en toen... kwam daar plotsklaps een ‘indringer’ het huis in. Vooraf was je kind nog wel verteld dat zijn broertje/zusje heel lief zou zijn, maar in realiteit bleek daar niets van waar.

Voor je kind voelde het zo: "Elke keer als ik wat met mama/papa wil doen, moet die rot baby een flesje. En wat ook zo irritant is, dat hij/zij zo veel huilt. Elke keer komt er visite, die kijken echter alleen maar naar de baby. Waar ik vroeger mooi de show kon stelen, doet mijn kleine broertje/zusje dat nu continue."

En tja: als je je in zijn schoenen verplaatst, zijn dat geen gekke gedachten toch? Jij zou er ook niet aan moeten denken, dat je partner een tweede liefdesrelatie start en die persoon ‘gezellig’ bij jullie in huis komt wonen?

Daarnaast is het onderlinge geruzie tussen je kinderen een uiting van hun onvoorwaardelijke liefde.
Klinkt gek he?

Als jouw kind zich bij zijn vrienden op een vergelijkbare manier zou gedragen, zouden het al snel geen vrienden meer zijn. Maar zijn broertje/zusje zal altijd zijn broertje/zusje zijn. Dus kan hij het maken. En hoeft hij niet vriendelijk te zijn om de ander als eerste te laten kiezen of zijn speelgoed te delen, maar kan hij lekker doen wat hij wil.

 

2. Is de ruzie daadwerkelijk irritant?

Het is de natuurlijke aard van de mens om te streven naar harmonie. Niemand is toch dol op ruzie? Dus ja, vanuit dat oogpunt is het onderlinge geruzie voor ouders zeer irritant.

Als wel er - op basis van punt 1 - vanuit gaan dat het geruzie een feit is en jij wilt er als ouder minder last van hebben, heb je maar één mogelijkheid: een andere bril opzetten. Dat klinkt wellicht wel heel makkelijk. We zullen je wat achtergrondinformatie geven om je daarbij te helpen.

Wist je dat alle keuzes die we maken in ons leven gebaseerd zijn op slechts twee pijlers: pijn en plezier. Ofwel het voorkomen van pijn (ook bekend als 'angst') of het nastreven van plezier. Kijk eens naar deze weegschaal:

 
Als het plezier zwaarder weegt, wordt de pijn die je aan een situatie toedicht per definitief lichter.

Laten we je een voorbeeld geven. Donald heeft vroeger gerookt. Veel gerookt. Bij een sigaret dacht hij aan woorden als lekker, ontspanning en gezelligheid. Inmiddels is hij gelukkig al heel wat jaren gestopt en denkt hij bij een sigaret aan de woorden vies, ongezond, duur en stank. Het feit (de sigaret of in jouw geval de ruzie tussen je kinderen) is hetzelfde, maar de associatie totaal anders.

Deze weegschaal is de hele dag door in gebruik. Denk maar eens aan een simpel voorbeeld als het leegeten van een hele zak chips. De ene persoon doet dit om de gezelligheid met anderen (plezier), de andere doet het om pijn niet te voelen (de zogenaamde emotie-eters). Weer een ander mijdt chips in zijn totaliteit uit angst (vermijden van pijn) voor de langere termijn (dik worden/ ongezond zijn).

Terug naar het geruzie van je kinderen. Waarom je er moeite mee hebt, is omdat je je richt op het plezier tussen hun. Als dat er is, is er voor jou ook weer plezier! Ouders genieten immers als hun kinderen genieten.
Klopt, alleen maak je je met zo'n mindset afhankelijk van je kinderen. Daarom adviseren we je te kijken hoe jij jouw plezier kan verhogen als de ruzie een vast gegeven is.

Dat kan bijvoorbeeld door je te focussen op het nut van hun ruzie. Want dat is er gelukkig. Je kinderen leren:
✔  hoe ze omgaan met boosheid en frustraties;
✔  hun gevoelens onder woorden te brengen (als je ze goed coacht anders slaan ze elkaar 
wellicht alleen de hersens in!);
✔  onderhandelen;
✔  hun mening geven;
✔  luisteren;
✔  zich verplaatsen in een ander (al lukt dat ze pas goed vanaf een jaar of 8).

Het kost weliswaar wat oefening maar als je het geruzie echt zat bent, is het de investering zeker waard om je hersenen een positieve associatie aan te laten maken bij het ruzie van je kinderen.

 

3. Laat je omscholen van politieagent naar coach.

Hoeveel ouders roepen: “Ik voel me net een politieagent. Of een brandweerman want ik ren van het ene brandje naar de andere.”

De eerste stap is makkelijk: neem ontslag!
Je bent een ouder, geen politieagent. Zolang ze elkaar niet echt tot moes slaan: laat ze lekker gaan (desnoods op een andere plek, zodat je er minder last van hebt). Zowel voor hun (van het zelf oplossen leren ze nou eenmaal het meeste) als voor jou een stuk relaxter.

Uiteraard kan het voorkomen dat je kinderen er samen echt niet uitkomen. In dat geval neem je je nieuwe functie aan: de coach!
In deze rol ga je niet vergelijken en kies je geen partij, maar help je je kinderen hun gevoelens onder woorden te brengen en begeleid je het proces, waarbij ze samen tot een oplossing komen. Als ze er echt niet uitkomen, kun je uiteraard wat suggesties geven, maar wacht daar zo lang mogelijk mee.

 

4. Is de ruzie het probleem of ben jij het probleem?

Sommige ouders kunnen het geruzie makkelijker naast zich neerleggen dan anderen. Juist de ouders die er moeite mee hebben, bemoeien zich veel met de ruzies. Ze willen alles oplossen of erger nog: proberen te voorkomen. Het is hierbij goed om je af te vragen wat het echte probleem is.

Is de ruzie zelf het probleem of kan het zijn dat de ruzie iets in jou onderbewuste triggert? Rationeel gezien denken we allemaal het eerste, echter ons brein heeft goede methodes om ons te foppen. Wist je bijvoorbeeld dat slechts één derde van je gedrag wordt bepaald door je bewuste brein en maar liefst twee derde door je onderbewuste? In je onderbewuste brein liggen onder andere veel herinneringen uit je jeugd. Herinneringen, die soms zelfs terug gaan tot je geboorte (en sommigen zeggen zelfs tot het moment dat je een maand of 6 oud was in de buik van je moeder).

Bewust herinner je je daar natuurlijk niets meer van, maar gek genoeg beïnvloedt het nu nog wel jouw gedrag. Was er bijvoorbeeld bij jou thuis vroeger veel ruzie? Zijn je ouders wellicht gescheiden? Het hoeven overigens niet eens heel veel ruzies te zijn geweest. Al was er maar eentje die zo gigantisch veel impact op je heeft gehad, kan dat alsnog in het heden je trigger zijn.

 

Van een oke naar een fantastisch gezinsleven?

We hopen dat dit blog je nieuwe inzichten heeft gegeven, die je helpen relaxter om te gaan met de ruzie tussen je kinderen.
Wil je meer bruikbare en direct toepasbare tips om de sfeer in huis te verbeteren? Volg dan onze GRATIS videoserie 'De 3 sleutels tot een luisterend kind, zonder je geduld te verliezen'.

[:en]hier gaan we gewoon normaal door hoe het zal zijn. en dan gaan we snel een keuze maken hoe we het blog willen hebben. ik ben erg benieuwd. denk jij dat het mooi wordt?

 

em dam gaan we hoor weer vrolijk verder.[:]